Χέρια - Αργύρης Χιόνης

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους
Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους
Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες
Ή - το χειρότερο - τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε

Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα
Ένα σωρό ποιήματα άγραφα

ένας λύκος αισθηματίας - Αργύρης Χιόνης

Διψάω γι' αγάπη πεινάω γι' αγάπη πονάω γι' αγάπη
ουρλιάζω γι' αγάπη πεθαίνω γι' αγάπη αλλά
είμαι ο λύκος ο κακός ο λύκος και δεν γίνεται
δεν είναι δυνατό τέτοια αισθήματα να έχω
γιατί αν το μάθουνε τα πρόβατα
θα πέσουνε να με σπαράξουν.