Μάσενκα - Βασίλης Λαλιώτης

...Το να γράφεις ποίηση είναι η εσχάτη απόδειξη περί της
υπάρξεως του Θεού.
Προσδοκώ ανάσταση λέξεων...

Εσχατος

Ξέρεις η χυδαιότητα της µέρας όταν χάνει
κάνει µιαν ύστατη προσπάθεια να φάει
το χρόνο τον προορισµένο για το ποίηµα σου.
Γι αυτό είναι µια νίκη τοσοδά µικρή, µα νίκη
να γυρνάς και πάλι λεξοπένητας
στους κήπους του κορµιού αγαπηµένου.
Σε ποιό όνειρο γυρίζεις να ’ρθω να σε βρὠ
ποιό άγραφο λευκό θα δείξεις πάλι
ν’ αφήσω πάνω του ραγισµατιές από φιλιά
πως ξέρεις να µην πέφτεις µες στον κόσµο τους
και µ’ ΄ένα νεύµα σου να αρπάζοµαι φτερά.
Από τί θραύσµα ουρανού είν’ ο τόπος σου
που όλη τη λάσπη των ανθρώπων αθωώνει
και κάνει ως και τον έσχατον εµένα ν’ αγαπώ.

Η ποίηση διολισθαίνει ανάμεσα σε δύο λόγους εξουσίας. Τον ακαδημαίκό που της λέει διακειμένισέ το και τον δημοσιογραφικό που της λέει νερούλιασετο. Και τους τρόπους της σφετερίζεται ο διαφημιστικός λόγος. Τρεις λόγοι εξουσίας γύρω από ένα λόγο που αξιώνει ανταλλαγή της θέλησης για δύναμη στο παρόν με τη δύναμη του χρόνου. Τη διώκουν αυτοί οι λόγοι μα πάντα προηγείται. Διότι είναι ασθένεια κι όχι ίαση. Κι ο ποιητής εξουσιαστικά δέχεται να κάνει το απόρριμα της κοινωνίας, το ξέρει δεν το ξέρει. Γιατί η ποίηση είναι κλίση. Μπορεί και η απόβλεψη, θα γίνω ποιητής, κάτι να κάνει. Αλλά εκεί όπου ο ποιητής της απόβλεψης φτάνει αγκομαχώντας, ο ποιητής της κλίσης ήταν ανέκαθεν. Η παραβολή του υστερικού γέλιου του Μότσαρτ στο Αμαντέους του Φόρμαν, απέναντι στην σφιγμένη στάση του Σαλιέρι, σημαίνει πάντα τη διαφορά απόβλεψης, κλίσης. Η κλίση δεν είναι αξουσία εκ του κόσμου τούτου. Είναι δωρεά. Και εκεί είναι που σκυλιάζουν οι λόγοι της εξουσίας. Δεν μπορούν να εξουσιάσουν τη δωρεά.

[Εφτά Σ’ Αγαπώ Με Τίτλους Του Τσετ Μπέικερ] Του Βασίλη Λαλιώτη

Almost Blue

Τα δυστυχισμένα και τα εύκολα θέλει ο κόσμος
κι όχι τη δυσκολία του να σ΄ αγαπώ και να σωπαίνω
όπως εκείνος που πονάει γιατί γνώρισε μιαν ευτυχία
και ρίχτηκε εκτός περιοχών μητέρας κι εκεί όπου
οι άλλοι ακόμα δεν βρήκαν ένα ναι έχει κάτι για να χάσει…

September Song

Τα τρένα που δεν περνούν πια το μικρό φέρρυ
που δεν υπάρχει πια κανείς γι απέναντι, το βήμα σου
που έχει κάτι από επιστροφή από σινεμά μ’ ένα
κλαράκι γιασεμί στο χέρι, καθώς εκείνοι της οθόνης
διαπλέκονται στις απαλές χειρονομίες σου πόσα
καλοκαίρια χωρίς εμάς σ’ ένα απώτατο μέλλον
που από το να σ’ αγαπώ πικρίζει όλα τ΄ αστέρια.
 
Tenderly

Είσαι από ύπνο και ν’ ακούω θάλασσα με τη αίσθηση
ενός χεριού μου που σε αγκαλιάζει… μουσική μιας σκέψης
που θα συνεχίζεται πολύ μακριά από μας σε κάτι φώτα
μιας άδειας εξέδρας που φυσάει ο άνεμος… τόσο που να διαβάσεις
πρώτα από τα χείλη μου το σ΄ αγαπώ πριν το ακούσεις.


If You Could See Me Now

Το δάκρυ σου έρχεται από μια θάλασσα πικρή
παιδιών που τους αρνήθηκε ο κόσμος μα εγώ
ω να με έβλεπες τώρα πως δοκιμάζω μια ντροπή
από αδυναμία προσευχής μέσα στη νύχτα
ένα μονάχα σ’ αγαπώ που ξεκινάει από σένα
και ξανάρχεται σε σένα έχοντας ενώσει το ένα σου
δάκρυ αυτό με τα δακρυσμένα μάτια όλου του κόσμου.


Alone Together

Γράψε: Αυτό το κάτι που απουσιάζει όταν είμαστε μαζί
γυρεύει ένα τόπο λευκό να γράψει μιαν απελπισία.
Γράψε: Στης ευτυχίας την άκρη είναι που τολμάει ο χρόνος
να ξαναστείλει μια θλίψη παιδική γιατί υπάρχουν άστρα.
Γράψε: Όταν τελειώσουνε οι λέξεις θα μείνουν μόνο τα δεμένα
χέρια μας δυο ζωάκια μικρά στη χλωρίδα του άγραφου.
Γράψε: Πόσο από χρόνο κι από φόβο κοστίζει ένα σ’ αγαπώ
να το αναλάβει κάποιος και παρά τη ματαιότητα του κόσμου.

I’m Glad There Is You

Ότι κι αν κάνω κάτι μου θυμίζει πως υπάρχεις
μια νοσταλγία είσαι μια διωγμένη σκέψη πόνου
που τη φέρω στο στήθος την αγγίζω σαν ουλή
που άφησαν τα νύχια της φωνής μου στο όνομά σου.
Μακρινό σ’ αγαπώ μου είσαι και σχεδόν ψιθυρισμένο
στο αυτί σου για να νιώθω πως υπάρχεις.


Lonely Star Groovin

Κάποτε σκέφτομαι: Θα ήθελα να είμαι ο ηττημένος σου
μόνο για να σε νιώσω απ’ το ανεκπλήρωτο του κόσμου
τη γυρισμένη πλάτη που γεννάει τους ποιητές τα λόγια
που δεν επέστρεψαν ποτέ σε μιαν απάντηση και μοναχά
τα πήρε των άλλων το αμίλητο για να τα κάνει άστρα.
Είναι μια γοητεία του χαμού, κάποτε σκέφτομαι, που στέλνει
το μέγα θέαμα του κόσμου πάνω στις ζωές μας σαν σκιά
σ’ εκείνο το αληθινό μου σ’ αγαπώ γι αυτό κι ανυπεράσπιστο.

πηγή