"Pour l'écrivain, la littérature est cette parole qui dit jusqu'à la mort : je ne commencerai pas à vivre avant de savoir quel est le sens de la vie."

Roland Barthes

La Réponse de Kafka

a world of dew,

and within every dewdrop

a world of struggle

(Issa 1762 - 1826)

Μία Χαϊντεγκεριανή Προσέγγιση Των Χαϊκού

Dirck van Baburen

L'homme est né libre, et partout il est dans les fers.
Jean-Jacques Rousseau

Δάκρυσες - Βύρων Λεοντάρης

Δάκρυσες - κι' έβρεχε όλη μέρα
ξεχείλισαν οι στέρνες και τα λούκια
λάσπωσαν γλάστρες, λάσπωσαν μπουμπούκια
και των ματιών μου λίγο η ξέρα.

Απ' των χεριών σου την βεντάλια
το φως ανόρεχτα λιποταχτούσε.
Πως θέλαμε η πόρτα να χτυπούσε
να στρίβαμε ίδια τα κεφάλια...

Πριν μας αγιάσει το άρωμα σου
μας πήραν τη γιορτή, την πήραν ίσκιοι
κι' όταν αργά των αστεριών οι μίσχοι
άρχισαν να λυγούν προς την καρδιά σου

τρόμαξα. Τι μας πέθανε εδώ μέσα;
κι' ευθύς το φως σηκώθηκα ν' ανάψω
ώρες πολέμαα κάτι να σου γράψω
Δάκρυσες - κι' έβρεχε όλη μέρα...

Notre personnalité sociale est une création de la pensée des autres.
Marcel Proust

η σκάλα - Βύρων Λεοντάρης

Κακή εποχή σε ξένο κι' άγνωστο σκοτάδι
οι δρόμοι χρόνια τώρα πεθαμένοι και σβησμένα τα σημάδια
κακή εποχή, ανεμόβροχο σπάει τα τζάμια στις ψυχές μας
κι οι σκιές των ανθρώπων μέσα μας φτερούγες τσακισμένες
ένας καιρός ερείπιο
κι η σκάλα που ανεβαίνω πότε να τυλίγεται στα πόδια μου σαν φίδι
και πότε να βυθίζεται σαν βίδα στο μυαλό...

Αθώο ξεκίνημα, μοναχικέ λυγμέ πάνω απ' τη θλίψη
με μολυβένια τώρα φτερά
χάνοντας ολοένα ύψος - όπως τόσες
απόπειρες αθανασίας που κατακάθισαν σ' ένα επιτύμβιο χαμόγελο
αθώο ξεκίνημα, που μ' έφερες, που μ' έφερες...

Ιλιγγοι και στροφές
τρεκλίσματα μες στους λαβύρινθους
χειρονομίες σακάτισσες
σκέψεις γριές σερνάμενες πιασμένες απ' τους τοίχους
μιά υγρασία πανικού ως το κόκκαλο κι' όλοι γυρεύουν να σωθούν
κρεμιούνται απ' τα καλώδια κι' απ' τις φλέβες του
κυκλοφορούν μ' ένα μαχαίρι στην καρδιά σαν φυλαχτό
κλειδώνουνε τις πόρτες ψάχνονται γιά τη χαμένη αφή τους
-άλλοι στους τοίχους κολλημένοι κάνουν τα παράθυρα
κι' άλλοι τρέχουνε, τους ανοίγουν και πηδάνε στο κενό
και τι μπορούμε εμείς να κάνουμε και τι μπορούμε
μέσα στο στοιχειωμένο αυτό οικοδόμημα
κεριά που σβήνουμε στο βάθος των διαδρόμων
στίχοι που κλαίμε σαν παιδιά στα σκαλοπάτια
γιατί ποτέ δεν μπορέσαμε να προλάβουμε το έγκλημα
-φτάσαμε πάντα αργά μπροστά στις κλειδωμένες πράξεις
το αίμα κυλούσε κάτω απ' τις χαραμάδες
κι η κούραση κι ο φόβος όλο να πληθαίνουν στην ατέλειωτη αυτή σκάλα.

Ολες τις μοναξιές τις έζησα
ελπίζοντας και μη ελπίζοντας
όπως τη μοναξιά της τέχνης πως να την αντέξω
τη σκόνη πάνω στο βιβλίο
τα λόγια που σηκώνονται τις νύχτες σαν αγάλματα
κι ανάβουνε τα φώτα σε αδειανές ψυχές
κι αρχίζουν να χτυπούν στους τοίχους το κεφάλι τους ουρλιάζοντας
-είναι μιά κρίση δημιουργίας μόνο ή μήπως είναι
το τέλος, η κατάρρευση της σκέψης, η ερημιά
ανάμεσα σε ανεπανόρθωτα φθαρμένα σύμβολα και εικόνες
που ηχούν σαν κούφιες προσωπίδες.

Γιατί δεν είναι μόνο ο χρόνος που μας φθείρει μα κι ο χώρος
σημεία το δείχνουν καθαρά, ο χώρος εκδικείται
παραμορφώνει τις δομές και κατατρώει τα σώματα
σκάβει βαθιά κενά κουφώνοντας μορφές και σωθικά
-έτσι κι ο λόγος
φαγώθηκε σιγά σιγά από σιωπές και χάσματα
Τι μέλλει ακόμα να ειπωθεί και ποιά η έκφραση μες στη χαμένη ισορροπία;

Είπαμε τόσες φτήνειες, έτσι που 'γινε κι η δημιουργία διαστροφή
και τώρα ετούτη η κούραση δεν είναι σαν τις άλλες
δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά απ' το μέλλον
όπως η σκόνη αυτή που κατεβαίνει από τα πάνω δώματα
όπως το αίμα αυτό που στάζει από τα πάνω δώματα

- αθώο ξεκίνημα, που μ' έφερες εδώ, που μ' έφερες
Που να σταθώ να γείρω το κεφάλι μου
να ονειρευτώ το δροσερό κατώφλι...

Βύρων Λεοντάρης
Ψυχοστασία
Υψιλον

We nurse a conscience because we are afraid to tell the truth to others.
We take refuge in pride because we are afraid to tell the truth to ourselves.

Okakura Kakuzo
The book of tea

Ευτυχία ίσον αγάπη, τελεία και παύλα. Οποιος μπορεί ν' αγαπά, είναι ευτυχής. Herman Hesse

πραγματικότητα και φαντασία

Η αλήθεια σε μία ιστορία έγκειται σε ότι πιστεύει ο ακροατής.
Οπως, όταν φυλλομετρούμε μία εφημερίδα, έχουμε γιά μιά στιγμή την αυταπάτη πως γνωρίζουμε τι συνέβη τις τελευταίες εικοσιτέσσερις ώρες στον κόσμο, έστω κι' αν ουσιαστικά δεν συνέβη παρά μόνο ότι έξυπνοι δημοσιογράφοι έχουν ήδη μερικώς προαναφέρει στο φύλλο της προηγούμενης, έτσι ακριβώς καθένας μας μεταμορφώνει κάθε μέρα και κάθε ώρα το παρθένο δάσος των μυστηρίων σ' έναν ωραίο κήπο ή σ' έναν επίπεδο συνοπτικό χάρτη, ο ηθικολόγος με την βοήθεια των αξιωμάτων του ο θρησκευόμενος με την βοήθεια της πίστης του, ο μηχανικός με την βοήθεια του λογαριθμικού του κανόνα, ο ζωγράφος με την βοήθεια της παλέτας του και ο ποιητής με την βοήθεια των προτύπων και των ιδανικών του.

Ολιγόλεπτα αναγνώσματα - Herman Hesse
μετάφραση Θεόδωρος Λουπασάκης
εκδόσεις Σμίλη

Τέχνη δεν είναι το να καθιστάς τον εαυτό σου κατανοητό, αλλά το να κατανοήσεις τον εαυτό σου - επιτακτικά. Οσο πιό κοντά ερχόμαστε στις πιό προσωπικές και μύχιες σκέψεις και φαντασιώσεις μας (οράματα), τόσο πιό πολλά έχουμε επιτύχει, έστω κι' αν κανείς άλλος δεν είναι σε θέση να το κατανοήσει.

Ο οδηγός του ποιητή γιά την ζωή
Η σοφία του Ρίλκε - εκδόσεις Πατάκη
μετάφραση Αλεξάνδρα Νικολακοπούλου

Antonin Dvorak - Songs My Mother Taught Me

New rule: Love those who yearn for the impossible.

"There is no end. There is no beginning. There is only the infinite passion of life." Frederico Fellini

"For those who believe in God, most of the big questions are answered. But for those of us who can't readily accept the God formula, the big answers don't remain stone-written. We adjust to new conditions and discoveries. We are pliable. Love need not be a command nor faith a dictum. I am my own god. We are here to unlearn the teachings of the church, state, and our educational system. We are here to drink beer. We are here to kill war. We are here to laugh at the odds and live our lives so well that Death will tremble to take us."

Charles Bukowski

The Known Universe by AMNH

“The reason why the universe is eternal is that it does not live for itself; it gives life to others as it transforms”.
Lao Tzu

Οι ποιητές και οι ζωγράφοι, οι μουσικοί και οι αρχιτέκτονες ουσιαστικά δεν είναι παρά μοναχικά άτομα που στρέφονται στη φύση, επειδή προτιμούν το αιώνιο από το παροδικό, τους βαθείς ρυθμούς των αιώνιων νόμων απ' ότι δικαιώνεται στο εφήμερο. Αφού δεν μπορούν να πείσουν την φύση να ενσωματωθεί στην εμπειρία τους θεωρούν χρέος τους να την αιχμαλωτίσουν, προκειμένου να τοποθετηθούν οι ίδιοι κάπου μες στο απέραντο πλαίσιο της. Χάρη δε σ' αυτά τα ελάχιστα μοναχικά άτομα ολόκληρη η ανθρωπότητα προσεγγίζει την φύση. Το ότι αποτελεί το μέσον εντός του οποίου συναντώνται ο άνθρωπος και το τοπίο, η μορφή και ο κόσμος, και ανακαλύπτουν ο ένας τον άλλον δεν είναι η σπουδαιότερη, αλλά ίσως η πιό παράξενη συμβολή της τέχνης. Στην πραγματικότητα ζουν πλάι-πλάι, αγνοώντας σε μεγάλο βαθμό ο ένας τον άλλον. Αλλά μέσα στον πίνακα, μέσα στο κτίριο, μες στη συμφωνία -με μία κουβέντα μέσα στην τέχνη την ίδια- μοιάζουν να ενώνονται σχηματίζοντας μιαν υψηλότερη, προφητική αλήθεια, να βασίζονται ο ένας στον άλλον. Και έχει κανείς την εντύπωση πως μες απ' την αλληλοσυμπλήρωση ετούτη γεννήθηκε η τέλεια ενότητα, που χαρακτηρίζει την ουσία του έργου τέχνης.

Ο οδηγός του ποιητή γιά την ζωή

Η σοφία του Ρίλκε - εκδόσεις Πατάκη

μετάφραση Αλεξάνδρας Νικολακοπούλου

Claudio Baglioni - Niente Più

Tu sei quel respiro
che mi toglie ancora il fiato
il solo nome che mi viene
come cerco le parole
e ho visto nubi andare altrove
e tu sei il cielo che è restato
la luce che piange negli occhi
quando piove con il sole

Tu sei la neve che ha imbiancato
i giorni grigi di una storia
la primavera che ha svegliato
il tuo profumo che ho in memoria

Sei il senso che ho di me
quello che fui insieme a te
tra la gente e il mondo
Tu sei in cima e in fondo tu
per prima tu
e niente più
niente come prima..

Tu sarai per sempre
il mio peccato originale
in questa corsa per la vita
tu sei il mio lavoro nero
ed io non posso farne a meno
farmi di te
e farmi male
far tardi a leggere la notte
i tuoi pensieri col pensiero

Tu sei quel cagnolino ignaro
che ho lasciato per la strada
e da quel giorno pago caro
e mi segue ovunque vada

Tu, sei il senso che ho di me
quello che fui insieme a te
tra la gente e il mondo
Tu, sei in cima e in fondo tu
per prima tu
e niente più
niente più di prima.

Se torni qui
tu non tornare
siamo frecce
da non voltare
foglie sul viale
che non puoi ridare
al loro ramo
il passato è sale
si scioglie
a dar sapore al futuro
quello che più
non si perde
non perdere
quel che c'è oltre il muro

Tu, sei il senso che ho di me
quello che fui insieme a te
tra la gente e il mondo
Tu, sei in cima e in fondo tu
per prima tu
e niente più
niente dopo e prima
tu che non fai rima tu
niente più.
niente più..
niente più....

Yanni - almost a Whisper

The sound of holding on - almost a whisper
The sigh of broken hearts - a quiet cry
The rain upon your face
Brings gravity and grace
And softly you begin to breathe again

I don't have all the answers to your sad prayers
But if I could I'd give you angel's wings
To go where hope is found
With strength to reach beyond
And carries like a song upon the wind

Please don't give up
Please don't you give up
Cause I believe
Yes, I believe
I still believe... in us

The sound of holding on - almost a whisper
The sigh of broken hearts - a quiet cry
The rain upon your face
Brings gravity and grace
And softly you begin to breathe again

Haven't you ever asked yourself why it is that human beings lack this thing? They beget children, they have sex, tenderness, a quality of sharing something together in companionship, in friendship, in fellowship, but this thing - why is they haven't got it?

Haven't you ever wondered lazily on occasion when you are walking by yourself in a filthy street or sitting in a bus or are in holiday by the seaside or walking in a wood with a lot of birds, trees, streams and wild animals - hasn' t it ever come upon you to ask why it is that man, who has lived for millions and millions of years, has not got this thing, this extraordinary unfading flower?

Why is it that you, as a human being, who are so capable, so clever, so cunning, so competitive, who have such marvellous technology, who go to the skies and under the earth and beneath the sea, and invent extraordinary electronic brains - why is it that you haven't got this one thing which matters? I don' t know whether you have ever seriously faced this issue or why your heart is empty.

What would your answer be ir you put the question to yourself - your direct answer without any equivocation or cunningness? Your answer would be in accordance with your intensity in asking the question and the urgency of it. But you are neither intense nor urgent, and that is because you haven't got energy, energy being passion - and you cannot find any truth without passion - passion with a fury behind it, passion in which there is no hidden want.

Passion is a rather frightening thing because if you have passion you don' t know where it will take you.

So is fear perhaps the reason why you have not got the energy of that passion to find out for yourself why this quality of love is missing in you, where there is not this flame in your heart? If you have examined your own mind and heart very closely, you will know why you haven't got it.

If you are passionate in your discovery to find why you haven't got it, you will

know it is there. Through complete negation alone, which is the highest form of passion, that thing which is love, comes into being. Like humility you cannot cultivate love.

Humility comes into being when there is a total ending of conceit - then you will never know what is to be humble. A man who knows what it is to have humility is a vain man. In the same way when you give your mind and your heart, your nerves, your eyes, your whole being to find out the way of life, to see what actually is and go beyond it, and deny completely, totally, the life you live now - in that very denial of the ugly, the brutal, the other comes into being. And you will never know it either. A man who knows that he is silent, who knows that he loves, does not know what love is or what silence its.

Freedom from the known

Jiddu Krishnamurti