highway - joe cocker

The circle turns and the season change
Dogs grow old and in the summer it still rains
But I never thought you and I would ever be apart

Babies cry at their mothers breast
And sunday morning is still a day to be blessed
But what can I tell my broken heart

Highway, Highway
Where you go I don't know
Maybe closer to my dreams, maybe far away
Take me today

Highway, Highway
Give me wings to fly
It's gonna be hard letting go of you
And living separate lives

The stars aren't diamonds and the moons not blue
There's no gold at the end of the rainbow
There's no dream to hold on to, without you
The only thing that's real is this lonely road tonight

Maybe a change would be good for me
Who knows where this road might lead

Highway, Highway
Where you go I don't know
Maybe closer to my dreams, maybe far away
Take me today

Highway, Highway
Give me wings to fly
It's gonna be hard letting go of you
And living separate lives

It's gonna be hard letting go of you
And living separate lives

Εδώ το κατεβάζετε

She Walks In Beauty like the night a poem by Lord Byron

She walks in beauty, like the night
Of cloudless climes and starry skies;
And all that's best of dark and bright
Meet in her aspect and her eyes:
Thus mellowed to that tender light
Which heaven to gaudy day denies.

One shade the more, one ray the less,
Had half impaired the nameless grace
Which waves in every raven tress,
Or softly lightens o'er her face;
Where thoughts serenely sweet express
How pure, how dear their dwelling place.

And on that cheek, and o'er that brow,
So soft, so calm, yet eloquent,
The smiles that win, the tints that glow,
But tell of days in goodness spent,
A mind at peace with all below,
A heart whose love is innocent!

Η σιωπή που ακολουθεί - Βύρων Λεοντάρης

Οχι μόνο τ' αθώα παράπονα,
που αναποδογυρίζουνε με μιά κλοτσιά στο στήθος,
όχι μόνο οι φωνές, που τις ξαπλώνουν στις πλατείες,
όχι μόνο οι ανύποπτοι ενθουσιασμοί.

Πιό δυνατή είναι, πιότερο βαραίνει
η σιωπή που ακολουθεί,
η σιωπή των πεισμωμένων δρόμων, των κλειστών παραθυριών,
η σιωπη των παιδιών μπροστά στον πρώτο σκοτωμένο,
η σιωπή μπροστά στην ξαφνική ατιμία,
η σιωπή του δάσους,
η σιωπή του αλόγου δίπλα στο ποτάμι,
η σιωπή ανάμεσα σε δυό στόματα, που δεν μπορούν να φιληθούν,
κι' εκείνη η "ενός λεπτού σιγή",
που παρατείνεται και γιγαντώνεται
μες στις καρδιές, μες στους αιώνες,
η σιωπή που αποφασίζει
τι είναι να μείνει, τι είναι να χαθεί.

έξι χρόνια- Βύρων Λεοντάρης

Μες σ' έξι χρόνια πως ανδρώθηκαν οι κήποι,
πως φούντωσε η μικρή πορτοκαλιά,
πως μεγαλώσαν τα όνειρα στων κοριτσιών τα μάτια...

Κι' εγώ
πάλεψα έξι χρόνια γιά ν' αλλάξω - τίποτα δεν άλλαξε.
Η ίδια γεύση στο στόμα μου,
η ίδια βουή στα μάτια μου,
η ίδια πληγή μες στην καρδιά μου και σε κάθε πόρο του κορμιού μου
πάντοτε ένα μικρό παιδί πονάει και κλαίει...

"The heart knows nothing of the past, nothing of the future; it knows only of the present. The heart has no time concept."

Osho

The true person is
Not anyone in particular;
But like the deep blue color
Of the limitless sky,
It is everyone,
Everywhere in the world.

- Dogen (1200-1253)

The daisy follows soft the sun - Emily Dickinson

The daisy follows soft the sun,
And when his golden walk is done,
Sits shyly at his feet.
He, waking, finds the flower near.
"Wherefore, marauder, art thou here?
Because, sir, love is sweet!"

We are the flower, Thou the sun!
Forgive us, if as days decline,
We nearer steal to Thee, -
Enamoured of the parting west,
The peace, the flight, the amethyst,
Night's possibility!

Ανθη θαλερά μέσα στον κήπο του έρωτα

Σε είχα δει πριν απ' τον Ερωτα
Σε είδα μέσα στα πλήθη που πλημμυρίζουν τους δρόμους.
Ησουν απίστευτα όμορφη.
Ησουν γιά μένα
μοναδική.
Και ήσουν κιόλας δική μου.
Κι' ας μην με είχες φαντασθεί ως τότε ποτέ σου.
Ας ήταν χαμένα τα όνειρα σου.
Ας μην είχες ακούσει τα τραγούδια μου
που είχα γράψει γιά σένα.
Γιατί σε είχα ξεχωρίσει
πολύ πριν συναντηθούμε.
Μέσα στους κήπους των παιδικών μου πόθων
εγώ ο ονειροπόλος κι' εσύ η ονειρεμένη
σαν διαλεγμένοι από την καλή μας τη μοίρα
είχαμε ήδη
αγαπηθεί.
Ετσι όπως σε ονειρεύτηκα τότε
έτσι σε βλέπω και τώρα
κάτω απ' τα φώτα της ανθισμένης ροδιάς
να μου χαμογελάς και να λάμπεις.
Να μου μιλάς τη γλώσσα που μιλούν οι μανόλιες
και που φωταυγούν τα χρυσάνθεμα.
Να μου στέλνεις με το θρόισμα των φύλλων της λεύκας
τρυφερές υποσχέσεις γιά τις αυριανές συναντήσεις μας.
Είσαι όπως πάντα, ασύγκριτα ωραία.
Μέσα στον πολύφθογγο κήπο του Ερωτα
σκορπίζεις το άρωμα σου.
Σαν άνθος η ομορφιά σου στολίζει τον κόσμο.

Σαν άνθος που ξεχωρίζει
σε φροντίζει η Αγάπη μου.

Θανάσης Κωσταβάρας

από εδώ

If you find it in your heart to care for somebody else, you will have succeeded.
Maya Angelou

The Reaper And The Flowers

There is a Reaper whose name is Death,
And, with his sickle keen,
He reaps the bearded grain at a breath,
And the flowers that grow between.

"Shall I have nought that is fair?'' saith he;
"Have nought but the bearded grain?
Though the breath of these flowers is sweet to me,
I will give them all back again.''

He gazed at the flowers with tearful eyes,
He kissed their drooping leaves;
It was for the Lord of Paradise
He bound them in his sheaves.

``My Lord has need of these flowerets gay,''
The Reaper said, and smiled;
``Dear tokens of the earth are they,
Where he was once a child.

``They shall all bloom in fields of light,
Transplanted by my care,
And saints, upon their garments white,
These sacred blossoms wear.''

And the mother gave, in tears and pain,
The flowers she most did love;
She knew she should find them all again
In the fields of light above.

O, not in cruelty, not in wrath,
The Reaper came that day;
'Twas an angel visited the green earth,
And took the flowers away.

Henry Wadsworth Longfellow

Τοπίο - Οκτάβιο Παζ

Γκρεμός και βάραθρο καιρός περισσότερο παρά λιθάρια ύλη αιώνια. 

Απ' τις ουλές ανάμεσα πέφτει χωρίς ν' αναδεύεται νερό παρθένο κι' αδιάκοπο. 

Στέκεται το άπειρο πέτρα στην πέτρα πέτρες επάνω από τον αέρα. 

Αποκαλύπτετ' ο κόσμος έτσι πως είναι ήλιος ακίνητος μέσα στο χάος. 

Πλάστιγγα του ήλιου δεν βαραίνουν τα βράχια περισσότερο από τους ίσκιους μας. 

 Οκτάβιο Παζ - Η πέτρα του ήλιου μετάφραση Τάσος Δενέγρης

"The 'truth' is only a way of speaking; there is not something labeled 'Truth,' that one day you will find and open the box and see the contents and say, 'Great! I have found the truth.' There is no such box. Your existence is the truth, and when you are silent you are in truth. And if the silence is absolute then you are the ultimate truth. But don't think of the truth as an object -it is not an object. It is not there, it is here."

Osho

Εσωτερικό - Octavio Paz

Σκέψεις εμπόλεμες θέλουν να σπάσουν το μέτωπο μου. 

Δρόμους πουλιών η γραφή ακολουθάει. 

Το χέρι σκέφτεται μεγαλοφώνως 

λέξεις φωνάζουνε η μιά την άλλη. 

 Πάνω στο φύλλο που γράφω 

πηγαινοέρχονται όντα που βλέπω. 

Χελώνα, τραπέζι, βιβλίο

διπλώνουν τις φτερούγες και ησυχάζουν. 

Λάμπες ανάψανε κιόλας ανοιγοκλείνει η ώρα σαν κλίνη. 

 Με κάλτσες κόκκινες κι' όψη χλομή μπαίνουν εσύ κι' η νύχτα.

Ψηλαφώντας - Οκτάβιο Παζ

Τα χέρια μου το τέμπλο του είναι σου 

ανοίγουν μ' άλλην γυμνότητα 

σε ντύνουν ανακαλύπτουνε 

τα δώματα του σώματος σου τα χέρια μου 

άλλο κορμί σκαρώνουν στο κορμί σου. 

 Οκτάβιο Παζ - Η πέτρα του ήλιου μετάφραση Τάσος Δενέγρης

Συμπλήρωμα - Οκτάβιο Παζ

Στο κορμί μου ψάχνεις το βουνό
τον ήλιο του που ενταφιάστηκε στο δάσος
στο κορμί σου γυρεύω την βάρκα
που στα μισά της νύχτας χάθηκε.

Οκτάβιο Παζ - Η πέτρα του ήλιου
μετάφραση Τάσος Δενέγρης

το πουλί - Οκτάβιο Παζ

Το πουλί

Σιωπή του αέρα, φως και ουρανός.
Στην έκδηλη σιωπή
η μέρα καταστάλαζε:
η διαφάνεια του διαστήματος
ήταν η διαφάνεια της σιωπής.
Το ουράνιο πάγιο φως
νανούριζε την ανάπτυξη των χόρτων.
Τα ζωύφια της γης, ανάμεσα στις πέτρες,
κάτω από φως ολόιδιο ήταν πέτρες.
Ο χρόνος ικανοποιόταν στο λεπτό.
Στην εκστατική γαλήνη
το μεσημέρι αποτραβιόταν.

Κι' ένα πουλί τραγούδησε, βέλος λιγνό.
Ασημένιο στήθος πληγωμένο δόνησε τον ουρανό,
κουνήθηκαν τα φύλλα,
τα χόρτα ξύπνησαν...
κι' ένοιωσα πως ο θάνατος ήταν ένα βέλος
κανείς δεν ξέρει ποιός το ρίχνει
και σ' ένα παίξιμο ματιών πεθαίνουμε.

Οκτάβιο Παζ - Η πέτρα του ήλιου
μετάφραση Τάσος Δενέγρης

"If the mind wants to comprehend reality, it will have to come out of the past and the future. But coming out of the past and the future, it is no longer the mind at all. Hence the insistence of all the great masters of the world that the door to reality is no-mind."

OSHO

Φυγή - Σεφέρης

Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.

Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δεν θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.

Κι' αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι' αν αγκαλιάσαμε
μ' όλη τη δύναμη μας άλλους αυχένες
κι' αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι' αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.

"The heart is always right-- if there's a question of choosing between the mind and the heart-- because mind is a creation of the society. It has been educated. You have been given it by the society, not by existence. The heart is unpolluted."

OSHO

"The whole world is a cyclone. But once you have found the center the cyclone disappears. This nothingness is the ultimate peak of consciousness."

"The intelligent person depends on his own insight; he trusts his own being. He loves and respects himself."

OSHO

Θα' χει βροχές κι' ανέμους γιά να τ' αναθρέψει
θα' χει κοιλάδες γιά να τ' αναπάψει
και γιά να τα πονέσει - μιά βαθειά καρδιά.

Ελύτης

"All that you need is just to be silent and listen to existence. "There is no need of any religion, there is no need of any God, there is no need of any priesthood, there is no need of any organization."

OSHO

"Aloneness is a flower, a lotus blooming in your heart. Aloneness is positive, aloneness is health."

OSHO

Ανθη λωτού εδώ.

Knowledge is not information.
It's transformation.

Osho

words

“Words mean more than what is set down on paper. It takes the human voice to infuse them with shades of deeper meaning.”

Maya Angelou

golden cup

Πάρε μια γύρη από λαμπύρισμα παρηγοριάς
μια θέση που ν’ αστράφτει στο άπειρο
ψηλότερα κι από την πιο ψηλήν ελπίδα σου

Ελύτης

Robert Frost - Fire and ice

Some say the world will end in fire,
Some say in ice.
From what I've tasted of desire
I hold with those who favour fire.
But if it had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction ice
Is also great
And would suffice.

nobody

Only those who are ready to become nobodies are able to love.

OSHO

blessing

Just as the soft rains fill the streams,
Pour into the rivers,
And join together in the oceans,
So many the power of every moment
Of your goodness flow forth to awaken
And heal all beings;
Those here now, those gone before, those yet to come.

Lost in love - Air Supply

I realized the best part of love is the thinnest slice
and I don' t count for much
but I' m not letting go
I believe there's still much to believe in.

So lift your eyes if you feel you can
reach for a star and I' ll show you a plan
I figured it out
what I needed was someone to show me.

You know you can't fool me
I've been loving you too long
it started so easy
you want to carry on.

Lost in love and I don't know much
was I thinking aloud and fell out of touch
but I'm back on my feet
and eager to be what you wanted.

Now I' m lost in love....

Εδώ.

Making love out of nothing at all - Air Supply

I know just how to whisper
And I know just how to cry
I know just where I find the answers
And I know just how to lie
I know just how to fake it
And I know just how to scheme
I know just when to face the truth
And then I know just when to dream
And I know just where I touch you
And I know just what to prove
I know when to pull you closer
And I know when to let you loose

And I know the night is fading
And I know the time is gonna fly
And I'm never gonna tell you everything I gotta tell you
But I know I've got to give it a try

And I know the roads to riches
And I know the ways to pain
I know all the rules and then I know how to break them
And then I always know the name of the game

But I don't know how to leave you
And I'll never let you fall
And I don't know how you do it
Making love out of nothing at all

Making love
Out of nothing at all

Everytime I see you
well the rays of the sun are all
streaming through the waves in your hair
And every star in the sky is taking aim at your eyes
Like a spotlight
The beating of my heart is a drum and it is lost
And it is looking for a rhythm like you
You can take the darkness from the deep of the night
And turn it to a beacon burning endlessly bright
I gotta follow it cause everything I know
Well, it is nothing till I give it to you

I can make the runner stumble
I can make the final block
And I can make every tackle at the sound of the whistle
And I can make all the stadiums rock

I can make tonight forever
Or I can make it disappear by the dawn
And I can make you every promise that is ever been made
And I can make all your demons be gone

But I'm never gonna make it without you
Do you really wanna see me crawl ?
And I'm never gonna make it like you do
Making love out of nothing at all

Making love
Out of nothing at all...

Εδώ.

ASIA - Heat of the moment

I never meant to be so bad to you
One thing I said that I would never do
One look from you and I would fall from grace
And that would wipe this smile right from my face

Do you remember when we used to dance
And incidence arose from circumstance
One thing lead to another we were young
And we would scream together songs unsung

It was the heat of the moment
Telling me what your heart meant
Heat of the moment shone in your eyes

And now you find yourself in 82
The disco hotspots hold no charm for you
You can't concern yourself with bigger things
You catch the pearl and ride the dragons wings

And when your looks are gone and you are alone
How many nights you sit beside the phone
What were the things you wanted for yourself
Teenage ambition you remember well

Εδώ.

wonderful life - Black

Here I go out to see again
the sunshine fills my hair
and dreams hang in the air
Gulls in the sky and in my blue eyes
you know it feels unfair
there's magic everywhere

Look at me standing
here on my own again
up straight in the sunshine

No need to run and hide
it's a wonderful, wonderful life
No need to laugh and cry
it's a wonderful, wonderful life

Sun in your eyes
the heat is in your hair
they seem to hate you
because you're there
and I need a friend
Oh, I need a friend
to make me happy
not stand here on my own

Look at me standing
here on my own again
up straight in the sunshine

No need to run and hide
it's a wonderful, wonderful life
No need to laugh and cry
it's a wonderful, wonderful life

I need a friend
oh, I need friend
to make me happy
not so alone.......
Look at me here
here on my own again
up straight in the sunshine

No need to run and hide
it's a wonderful, wonderful life
No need to laugh and cry
it's a wonderful, wonderful life

No need to run and hide
it's a wonderful, wonderful life
No need to run and hide
it's a wonderful, wonderful life
wonderful life, wonderful life

Eδώ.

η θαμπή μέρα - Βύρων Λεοντάρης

Η αυγή γκρεμίστηκε στα μάτια μας
σωριάζοντας ορίζοντες και πολεμίστρες
θάβοντας τον χρησμό μέσα σε παραμιλητά απολιθωμένα
- αυτό ζητούσα;
η αυγή θολή κλαγγή πάνω απ' την προδομένη μάχη
πάνω απ' τις ψυχές μας που καπνίζουν...
Ενα φτερούγισμα μαρμαρωμένο μέσα μας
- αυτό ζητούσα;

Κι' όμως ξημέρωσε. Τι άλλο λοιπόν; Το παραδέχτηκαν
τα ακονισμένα μάτια
κι' η κατάκοπη καρδιά
κι' η πικραμένη σάρκα.
Μα εγώ τυφλός πάνω στα τείχη συλλογιέμαι
περάσαμε μιά τέτοια νύχτα και δεν ανάψαμε ούτε μιά μεγάλη φωτιά
κι' ο χρόνος μας λεηλάτησε κρυφά ξεμοναχιάζοντας μας και δεν ξέρω
δεν είναι από το αίμα μας ετούτη η σκόνη που ανεβαίνει τώρα απ' τις καρδιές μας
δεν είναι φως αυτό το βούρκωμα του κόσμου.

Κι' όμως ξημέρωσε
πρέπει να δέσουμε την άγρια ελπίδα που αλυχτούσε όλη νύχτα
να σβήσουμε όσα φώτα ξεχαστήκαν αναμμένα
έρημα φώτα απελπισμένα - όλοι μιλούνε τώρα μόνο γιά τις σκόνες τους... -
κι' ας πλύνουμε τα χέρια μας προσεχτικά, ας φορέσουμε τα πρόσωπα μας
κι' ας βγούμε στη θαμπή καινούρια μέρα

Ξανά οι τοίχοι και ξανά οι σκιές
και πάλι ο κύκλος γύρω απ' το πηγάδι
ενώ περιπολεί στον ουρανό αδιάκοπα
στραμμένη στο κρανίο μας
η άσπρη κάννη

Καθίζηση της ιστορίας
αίσθηση βυθού
κάποτε ένας πνιγμένος ξεκολλά ανεβαίνοντας προς τα τρικυμισμένα ύψη - αυτό μονάχα
και δεν υπάρχει τίποτε
μιά χειραψία ελεύθερη
μιά πράξη που να μη μας ξεστρατίζει όλο και πιό πολύ απ' αυτό που θέλαμε
και δεν υπάρχει τίποτε να ελπίσω μες στην αχανή αυτή μέρα
Θα καρτερώ ως την άλλη νύχτα

Θα μοιραστούν ξανά οι άνθρωποι τη ζωή σαν λάφυρο
ακούω τις ζυγαριές που ετοιμάζονται
φριχτά καινούρια μέτρα και σταθμά
και δεν υπάρχει τίποτε να ελπίσω μες στην αχανή αυτή μέρα
όπου γερνάει πιό γρήγορα από μας το μέλλον

Θα καρτερώ ως την άλλη νύχτα.

4 "μικρά" του Οκτάβιο Παζ

Το μαχαίρι

Πουλί από πάγο το μαχαίρι
ατόφιο πέφτει, κι' ο αέρας παγώνει
όπως παγώνει μιά κραυγή μες στην σιωπή,
στην άκρια μιάς τρίχας εξαγνίζεται
το αίμα που κρέμεται και η στιγμή
στα δύο ανοίγει μολυβένια...
Ακατοίκητος κόσμος και ψυχρός ουρανός
όπου ένας κομήτης σταχτής βουίζει κι' εκτρέπεται.

Λαγοκοίμισμα

Χαράζει. Το ρολόι τραγουδά.
Ο κόσμος σωπαίνει, αδειανός.
Υπνοβάτης σηκώνεσαι
και κοιτάζεις δεν ξέρω ποιούς ίσκιους
πίσω απ' τον ίσκιο σου τίποτα.
Απ' τη νύχτα βγαλμένη
είσαι ένα λευκό κλαδί.

Ρητορική

Τραγουδούν τα πουλιά τραγουδούν
και δεν ξέρουνε τι τραγουδάνε
το λαρύγγι τους είναι
η αντίληψη όλη.

Επιτάφιος για ένα ποιητή

Ηθελε να τραγουδά,
τραγουδώντας ξέχναγε
την πραγματική
όλο ψέματα ζωή του
και θυμόταν
την ζωή του από αλήθειες που διαψεύστηκαν.

μετάφραση Τάσος Δενέγρης

Πέρα κι' απ' την αγάπη - Οκτάβιο Παζ

Το καθετί μας απειλεί
ο χρόνος, που σε ζωντανά κομμάτια,
χωρίζει αυτό που ήμουν
από αυτό που θα' μαι
όπως η μάχαιρα το φίδι.
Η συνείδηση,
η σχισμένη διαφάνεια,
το βλέμμα που' γινε τυφλό
βλέποντας τον εαυτό του να κοιτάζει.
Οι λέξεις, γκρίζα γάντια, σκόνη της σκέψης από χορτάρι, το νερό, το δέρμα.
Τα ονόματα μας που ανάμεσα σε σένα και σε μένα ορθώνονται
τείχη κενού που καμιά σάλπιγγα δεν μπορεί να γκρεμίσει.

Ούτε το όνειρο κι' ο πληθυσμός του από σπασμένες εικόνες.
Ούτε το παραλήρημα με τον προφητικό του αφρό,
ούτε η αγάπη με τα νύχια και τα δόντια της μας φτάνουν.
Πέρ' από μας,
στα σύνορα του είμαι και του γίνομαι
μιά ζωή ζωντανή μας θέλει.

Εξω η νύχτα εισπνέει, τανύζεται
όλο ζεστά φύλλα μεγάλα,
καθρέφτες που μάχονται
φρούτα, νύχια, μάτια και φυλλώματα,
πλάτες που αστράφτουν,
σώματα που ανοίγουν δρόμο μέσ' από άλλα σώματα.

Ξαπλώσου εδώ στην παραλία τόσου αφρού
τόσης ζωής υπόκωφης, παραδομένης
κι' εσύ στην νύχτα ανήκεις.
Ξάπλωσε, λευκάδα που αναπνέεις,
σφυγμέ, άστρο που τεμαχίστηκε
κρασί μέσα σε κούπα,
ψωμί που γέρνεις το ζυγό προς τη μεριά της χαραυγής
διάλυμα αίματος
ανάμεσα στο τώρα και στο χρόνο τον ατέλειωτο.

simply the best - Tina Turner

I call you when I need you, my heart's on fire
You come to me, come to me wild and wild
When you come to me
Give me everything I need
Give me a lifetime of promises and a world of dreams
Speak a language of love like you know what it means
And it can't be wrong
Take my heart and make it strong baby

You're simply the best, better than all the rest
Better than anyone, anyone I've ever met
I'm stuck on your heart, and hang on every word you say
Tear us apart, baby I would rather be dead

In your heart I see the star of every night and every day
In your eyes I get lost, I get washed away
Just as long as I'm here in your arms
I could be in no better place

You're simply the best, better than all the rest
Better than anyone, anyone I've ever met
I'm stuck on your heart, and hang on every word you say
Tear us apart, baby I would rather be dead

Each time you leave me I start losing control
You're walking away with my heart and my soul
I can feel you even when I'm alone
Oh baby, don't let go

All the way - Celine Dion & Frank Sinatra

When somebody loves you
It's no good unless he loves you all the way
Happy to be near you
When you need someone to cheer you - all the way

Taller than the tallest tree is
That's how it's got to feel
Deeper than the deep blue sea is
That's how deep it goes - if it's real

When somebody needs you
It's no good unless he needs you - all the way
Through the good or lean years
And for all those in-between years - come what may

Who knows where the road will lead us
Only a fool would say
But if you'll let me love you
It's for sure I'm gonna love you
All the way

Εδώ για να το κατεβάσετε.

Ancora tu - Lucio Battisti

Ancora tu non mi sorprende lo sai
ancora tu ma non dovevamo vederci più?
E come stai?
Domanda inutile
Stai come me e ci scappa da ridere?
Amore mio hai già mangiato o no?
Ho fame anch'io e non soltanto di te
Che bella sei, sembri più giovane
O forse sei solo più simpatica
Oh lo so cosa tu vuoi sapere...
Nessuna no, ho solo ripreso a fumare
Sei ancora tu purtroppo l'unica
Ancora tu l'incorregibile
Ma lasciarti non è possibile
No lasciarti non è possibile
Lasciarti non è possibile
No lasciarti non è possibile

Sei ancora tu purtroppo l'unica
Ancora tu l'incorregibile
Ma lasciarti non è possibile
No lasciarti non è possibile
Lasciarti non è possibile
No lasciarti non è possibile

Disperazione gioia mia
Saro' ancora tuo sperando che non sia follia
ma sia quel che sia
abbraciami amore mio
abbraciami amor mio
Che adesso lo voglio anch'io

Ancora tu non mi sorprende lo sai
ancora tu
ma non dovevamo vederci più?
E come stai?Domanda inutile
Stai come me e ci scappa da ridere


Μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ.

Αίθριες - Οδυσσέας Ελύτης

Τα μυρισμένα χείλη
της ημέρας φιλούσι
το αναπαυμένον μέτωπον
της οικουμένης

Ανδρέας Κάλβος

1

Ονομα δροσερό σα να μεγάλωσε στο πέλαγος
ή να'ζησε σε μιά γαλάζιαν άνοιξη στα στήθια
φέρνει σιμά τον κόσμο. Κι' είναι η μέρα
που άρχισε από μέσα της η ενδόμυχη
ανατολή που ξέχασε τα δάκρυα
δείχνοντας μεσ' στους χώρους των ματιών
γήινα θρύμματα ευτυχίας.

2

Ουρανός καθαρόαιμος
δάχτυλα που τα πήρε ρυάκι
περασμένα απ'τον ύπνο

Στα χλωρά δαφνόφυλλα
γυμνή κείτεται η μέρα.

3

Η στιλπνή αίσθηση παίρνεται στα μάτια
ύλη ξεσηκωμένη από το χώμα
επίπεδο του επάνω ανέμου
ω ταξίδι ευφρόσυνο

Κάθε στιγμή πανί που αλλάζει χρώμα
και κανείς
κανείς ίδιος
στο απαράλλακτο διάστημα.

4

Χρυσίζει ο κόπος του καλοκαιριού η δίκαιη
του ήλιου υπόσταση. Να στάχυα
πρόσωπα γυμνά
καμένα στο αίσθημα!

Κι' ο κάμπος κυματίζει ο Ερωτας
κυματίζει ο κρύφιος κόσμος

Καθαρός ύμνος του βίου.

5

Τα κορίτσια που πάτησαν τα λίγα
λόγια μεγαλωμένα του ήλιου
γέλασαν! Και ποιά κίνηση
στις άσπρες πασχλαιές
στις φυλλωσιές που ανίδεες
σκέπασαν τις κακές πράξεις των ίσκιων
τις κρυφές γαμήλιες σταλαγματιές

Ονειρα νιόνυφα! Δεν τ' απαρνιέται ο χρόνος
και στο χνούδι του βρίσκουν την εικόνα τους.

6

Λιγοστεύουν στα μάτια οι στέγες των πουλιών
φως πάλι φως η ψυχή που μάχεται
υπερήφανη κλαγγή μακριά του κόσμου
όπλο και σφρίγος.

Κι'η αλήθεια η φούχτα του νερού
καθαρού πριν απ' τη δίψα
στο άπειρο.

7

Το σταφύλι αυτό που δίψασε η ψυχή
γεμισμένη απτόητο άνεμο
η θητεία του καλοκαιριού
στα πεύκα στα κύματα
ένας έρωτας άσπρος και γλαυκός

με γυμνές ώρες
που κρατάν στα δάχτυλα την ύπαρξη
κυματιστή
ξεφυλλισμένη
ελεύθερη
σαν φως
στα πλατιά ενδόμυχα δώματα.

8

Μιά ιππασία στα σύννεφα
μιά κάμαρη όπου γδύθηκε κορίτσι αγαπημένο
ένα μπουκέτο ημέρες ύστερα από την βροχή
ο ήλιος
εγώ
που έσκαψα τόσες νυχτιές να τον ξαφνιάσω
δίνοντας μια σπρωξιά στην αναμφίβολη
ευτυχία.

Ναι το εαρινό απόσπασμα
μου αφήνει την καρδιά
μου αφήνει τη γοητεία
να νιώθομαι πάντοτε άλλου ενώ γέρνω εδώ πέρα.

Ω λυγισμένη ευωδιά
κλωνάρι κρύο παιδί νερού
αγαθό μονοπάτι.

9

Κύκνοι σαλεύουν τα πηγαία ονόματα της ώρας
ώρες κεντούν τα χέρια μου στη χαραυγή
σαν τόξα που σκιρτούν σε κάθε διάβα χίμαιρας
και παίζουν όπως παίζω
και γλυστρούν

Οι ελπίδες έρχονται.

10

Κατάστηθα στο ρεύμα
ψάρι που ψάχνει διαύγεια σ' άλλο κλίμα
χέρι που δεν πιστεύει τίποτε

Δεν είμαι σήμερα όπως χτες
οι ανεμοδείχτες μ' έμαθαν να νιώθω
λιώνω τις νύχτες τις χαρές γυρίζω απ' την ανάποδη
σκορπάω τη λήθη ανοίγοντας ένα περιστερεώνα
φεύγοντας απ' την πίσω πόρτα τ' ουρανού
χωρίς μιλιά στο βλέμμα
καθώς παιδί που κρύβει ένα γαρίφαλλο
μεσ' στα μαλλιά του.

11

Χωρίς γυαλί στην δρόσο αυτή που κλαίει
από χαρά χωρίς γαζίες την άνοιξη
χαδιάρα που εμπιστεύεται τις φυλλωσιές της
σ' όλο τον ίσκιο της αναπνοής μου σήμερα
αύριο
γέλιο ανάσκελο
σ' ένα μαντίλι που έχασε τις τέσσερις του άκρες
σκόρπια μοναξιά.

12

Στο ρυάκι που λιάζεται
σαν ημερήσιο επίθετο
μιλεί ο κορυδαλλός
δεν ξέρει πως βρέθηκε
να ζει σ' ένα σεργιάνι
ατέλειωτο
πως ήπιε τόσες πρωινές στιγμές
και σχίζει με το φέγγος του
την αιωνιότητα.

13

Ακυβέρνητη ζωή
σχέδια με χέρια που διανυχτερεύουν
αγγίζοντας τα σύννεφα
σαν πανιά
σα θαύματα
γλάρων που ύψωσαν ως εκεί την παρθενιά τους
φέγγοντας τις ελπίδες με μικρές καρδιές ανθρώπων

Ω νεότητα
πληρωμή του ήλιου
αιμάτινη στιγμή
που αχρηστεύει το θάνατο.

14

Πουλιά στα χίλια χρώματα
των ενθουσιασμών
ελαφρά καλοκαίρια
στέγες κοντά στον ουρανό μόλις
που αγγίζουνε

Θ' αδειάσουμε τη στάμνα
θα γίνουμε γλαύκοι
δωρητές του πελάγους.

15

Ηβη της μέρας πρώτη κρήνη της χαράς
η αρχαία μυρσίνη τινάζει τη σημαία της
θ' ανοίξει ο κόλπος των κορυδαλλών στο φως
κι' ένα τραγούδι θα σταθεί μετέωρο
σπέρνοντας τα χρυσά κριθάρια της φωτιάς
στους πέντε ανέμους

Λευτερώνοντας τη γήινη ομορφιά.

16

Ναι οι μηλιές ανθίζουν
με μιάν ανάσα μουσικής μέσα στα φύλλα
δακρύβρεχτες μορφές καρπών μετεωρίζονται
απαλά
μέσα στ' αμίλητο νερό της κολυμπήθρας του ήλιου

Ναι θα στολίσουμε τη γη
θα σφίξουμε τη μέρα
θ' αλαλάξουμε
στο στήθος της αληθινής μητέρας.

17

Ετσι μιλεί μικρή γαλαζοαίματη
που βγήκε από κοχύλι με δροσιά στα χείλη

Φίλη ξανθή της θάλασσας.

18

Μακρινή αφοσίωση μιά μέρα ελπίζει
σφίγγει στο στήθος της τα δέντρα τα παιδιά της
κοιτάζει τη μελλούμενη σοδειά
φύλλα καρπούς ανθούς πολύκλαδα όνειρα

Θα' χει βροχές κι' ανέμους για να τ' αναθρέψει
θα' χει κοιλάδες για να τ' αναπάψει
και για να τα πονέσει - μιά βαθιά καρδιά.

19

Η σάρκα της ιτιάς η αρχέγονη φωτιά της νιότης
η ανεκμετάλλευτη μιλιά της ευωδιάς της γης
η ρίζα η σπίθα η αστραπή το σύννεφο

Σκάψιμο δίχως τέλος με χαρά και ιδρώτα
μέσα στα μεταλλεία της καρδιάς
μέσα στα ματωμένα σπλάχνα της οδύνης
διάβα μεσ' από τους πορθμούς της θύμησης
πιό μακριά ολοένα πιό μακριά πιό πέρα
εκεί που σβήνει τη μορφή της η έρημος.


20

Κατασταλαγμένη μουσική
στους βυθούς των μενεξέδων
χώμα νοτισμένα από
αρχαία ρέμβη εφτάχρωμη

Μόλις ακούγεται μακριά
το καρδιοχτύπι
κι' οι αθώοι του καημοί
πίδακες χρυσανθέμων.

21

Μιά τέτοια συντυχία
το ρόδο και ο κρουνός της μέρας
το έμφυτο πάθος κι' η αποθέωση
το κάθε τι προσάναμμα χαράς
το κάθε τι χέρι του χαίρε
μεγάλη ασβεστοχρισμένη αυγή
στην προσθαλάσσωση του πρώτου ονείρου
φλύαρη μαρμαρυγή
έξοδος
στην υπαίθρια λευτεριά των κρίνων.

Emily Dickinson - The one that could repeat the summer day

The one that could repeat the summer day
Were greater than itself, though he
Minutes of mankind might be.
And who could reproduce the sun,
At period of going down-
the lingering and the stain, I mean-
when Orient has been outgrown,
and Occident becomes unknown,
His name remain.

Lucio Battisti - E Penso A Te

Io lavoro e penso a te
torno a casa e penso a te
le telefono e intanto penso a te

Come stai e penso a te
dove andiamo e penso a te
le sorrido abbasso gli occhi e penso a te

Non so con chi adesso sei
non so che cosa fai
ma so di certo a cosa stai pensando

E' troppo grande la citta
per due che come noi
non sperano per si stan cercando... cercando...

Scusa tardi e penso a te
ti accompagno e penso a te
non son stato divertente e penso a te

Sono al buio e penso a te
chiudo gli occhi e penso a te
io non dormo e penso a te.......

Θα το βρείτε εδώ.